Człowiek od pierwszej mgławicy – o pierwszych astrofotografiach

W dniu 30 września 1880 roku w Nowym Jorku, Doktor Henry Draper używając techniki bromo-żelatynowej i własnego 11-calowego refraktora produkcji Alvana Clarka, wykonał historyczną fotografię Wielkiej Mgławicy Oriona (M42). Jest to jedno z najbardziej znanych i najważniejszych zdjęć wszechczasów, wraz z nim narodziła się astrofotografia głębokiego nieba.

Od najmłodszych lat, przeznaczeniem Henry’ego było zostanie lekarzem, jak jego ojciec. Jednak ojciec – John William Draper, poza leczeniem ludzi miał jeszcze pewną niezwykłą w tamtych czasach pasję – fotografię. W roku 1840, kiedy Henry miał zaledwie trzy lata jego ojciec zrobił zdjęcie, które zdumiało świat – była to pierwsza permanentna fotografia Księżyca i tym samym pierwsze zdjęcie ciała niebieskiego. Nic dziwnego zatem, że jedno z dzieci Johna Drapera poszło w jego ślady i dołożyło swoją równie ważną cegiełkę do rozwoju astrofotografii.

Księżyc Johna W. Drapera

Henry Draper zaczął jak każdy inny “początkujący” astrofotograf – od zdjęć Księżyca. Jego fotografie były wówczas wśród najlepszych i szybko przykuły uwagę George’a Phillipsa Bonda, ówczesnego dyrektora Obserwatorium Harvarda oraz czołowych amerykańskich autorytetów w astrofotografii.
W piśmie z dnia 15 listopada 1864 roku G.P. Bond dał młodemu Henry’emu Draperowi wielką zachętę do kontynuowania jego obiecujących wysiłków:

Dzięki uprzejmości pana Folsoma otrzymałem, w idealnym stanie, wspaniałe zdjęcie Księżyca, z towarzyszącym opisem, które zostało przedstawione w obserwatorium. Proszę przyjąć najserdeczniejsze podziękowania i gratulacje za te udane próby uwieczniania ciał niebieskich, które wydają się być bezkonkurencyjne. Jest to zapewne efektem pańskiej znajomości technik i procesów chemicznych oraz wieloletniego doświadczenia i badań pańskiego ojca.

Wczesnym rankiem 30 września 1880 roku w Nowym Jorku Doktor Henry Draper, we własnym obserwatorium w Hastings-on-Hudson, w stanie Nowy Jork, wykonał fotografię Wielkiej Mgławicy Oriona (M42) – obiektu, którego światło wyruszyło w czasie gdy nauczał Mahomet, a Rzymem rządzili barbarzyńcy i przez ponad 1300 lat biegło by pozostawić trwały ślad na płytce fotograficznej Drapera. Draper wykonał pojedynczą, 51 – minutową ekspozycję, której efekt widzimy poniżej:

Ten obraz nie był imponujący, ale Draper robił szybkie postępy, a dalsze udoskonalenia zostały osiągnięte przez Andrew Ainslee Commona i Isaaca Robertsa w Anglii po przedwczesnej (w wieku 44 lat) śmierci Drapera. Dokonania Henry’ego na polu astrofotografii wykraczały znacznie poza to jedno zdjęcie. Uzyskał pierwsze widmo pojedynczej gwiazdy (Vega) w sierpniu 1872 roku, pierwsze szerokokątne zdjęcie ogona komety oraz pierwsze spektrum głowy komety (C/1881 K1, Wielka Kometa z roku 1881). Ponadto, Draper uzyskał wiele wysokiej jakości zdjęć Księżyca, spektrum Słońca w 1873 roku, widmo Mgławicy Oriona, Księżyca, Jowisza, Marsa, Wenus i wielu jasnych gwiazd.

Share This:

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.