Sigma Orionis i Struve 761

Wczoraj, kiedy miałam już miałam wracać z obserwacji, rzuciłam jeszcze tęskne spojrzenie w kierunku Pasa Oriona i moją uwagę przykuła dość jasna gwiazda w okolicy Alnitak, Z ciekawości skierowałam w jej stronę teleskop i ujrzałam coś niesamowitego, W miejscu jednej gwiazdy widziałam teraz sześć. Ułożone były tak jakby w dwóch osobnych grupach, po trzy w każdej. Jak się później okazało, jednym z układów jest system 5-krotny Sigma Orionis. Gwiazdy A/B są bardzo blisko siebie (ok. 0,2”), a słabiutkiej składowej C nie dostrzegłam (z emocji ale przy następnych obserwacjach nadrobię braki). Więc zostały trzy komponenty. Gwiazda A/B składa się z bardzo gorących gwiazd ciągu głównego: O9,5 i B0,5. Sprawia wrażenie mocno błękitnej. Prawie 13” od głównej skałdowej znajduje się składnik D. Także gorący i błękitny, ale wobec swej intensywnie niebieskiej towarzyszki sprawiał wrażenie blado fioletowo-brązowawej, nieco brudnawej. Oddalony o 41” komponent E (również o ujemnym wskaźniku barwy) zaskakuje niesamowitym, jaśniutkim zabarwieniem lila-róż.

W obrębie jednego pola widzenie znajduje się druga grupa gwiazd, oznaczona jako Struve 761. Gwiazdy tego systemu mają kolor białawy, odrobinę ciepły (ecru).